फार पूर्वी अनेक सिंगल स्क्रीन थिएटर्समध्ये स्टाॅलच्या मोजून तीन अथवा चार रांगा असत आणि माझ्यासारख्याला त्याचेच तिकीट परवडत असे. पडद्यासमोरच्या पहिल्याच रांगेत बसून चित्रपट पाहिला काय आणि बाल्कनीच्या शेवटच्या रांगेत बसून पाहिला काय, असा काय मोठा फरक पडतोय, हा प्रश्न पडण्याचा तो काळ सुरु होता. पहिल्या रांगेतच आपण बसणार आहोत, हा ‘माइंड सेट’ झाला होताच.
